ایران وآمریکا؛
(روح ا... سوری)
نوع روابط یا بهتر بگوییم موضع گیری ها و سیاست های ایران وآمریکا نسبت به یکدیگر از زمان وقوع انقلاب اسلامی در سال 1357 تاکنون ، کانون شکل گیری بحث ها ونظریات گوناگونی میان سیاستمداران و اندیشمندان دو کشور و حتی سایر کشورهای ثالث بوده است ، محور اصلی این بحث وجدل ها نیز حول برقراری یا عدم برقراری روبط سیاسی وچگونگی تعامل این دوکشور نسبت به یکدیگر بوده است.
در داخل ایران نیز دیدگاههای گوناگون وبعضاً متعارضی نسبت به این موضوع ارئه شده است ، طیفی ازدیدگاههایی که یک سر آن عدم رابطه وتصور دشمن بودن طرف مقابل و سمت دیگر آن برقراری روابط بدون هیچ گونه پیش شرطی می باشد . طرفداران هرکدام از دیدگاههای فوق نیز دلایل گزینش دیدگاه خودرا براساس منافع ملی توجیه می کنند و معتقدهستند که از زاویه منافع ملی به موضوع نگاه می کنند .
برای درک بهتر موضوع بهتراست که رجوعی به تاریخ سیاست خارجی ایران از زمان وقوع انقلاب اسلامی ( باتاکید برروابط ایران وآمریکا ) و همچنین وضعیت حاکم بر روابط بین الملل در آن زمان داشته باشیم :
فضای حاکم برروابط بین الملل در سالهای قبل از انقلاب اسلامی ( والبته تا پایان جنگ ایران وعراق ) فضای دو قطبی وجنگ سرد بین دو ابر قدرت غرب و شرق بود ، در فضای دو قطبی حاکم درآن زمان روابط بین الملل ، حالتی قطبی به خود گرفته بود بگونه ای که شاهد قرارگرفتن دو ابرقدرت در راس هرم قدرت جهانی هستیم که هرکدام از این قطب ها نیز تعدادی ازکشورها را در گروه خود قرار داده و تشکیل یک بلوک جداگانه داده بودند و عرصه روابط بین الملل به میدان رقابت این دو بلوک تبدیل شده بود .
در این فضا تعدادی از کشورها که نمی خواستند وارد عرصه رقابت وکشمکش های بین دو بلوک شوند و طرفدار نوعی سیاست مستقل از دو ابر قدرت بودند در گروه کشورهای غیر متعهد قرار می گرفتند ( جرقه شکل گیری این گروه اولین بار درکنفرانس باندونگ 1955، به همت افرادی چون نهرو ، تیتو ، ناصر و سوکارنو زده شد ) .
ایران درزمان حکومت شاه در دسته بندی بلوک غرب قرار گرفته بود و ...
ادامه مطلب

